Het Kunsttorentje was een kleine expositieruimte voor professionele beeldende kunst, maar fungeerde oorspronkelijk als hoektoren van een voormalige textielfabriek in het centrum van Almelo. Nadat de fabriek was gesloopt, bleef de toren als zelfstandig bouwdeel bestaan en werd hij ingezet als locatie voor kunstinstallaties. Het Kunsttorentje droeg daarmee zichtbaar een gelaagde geschiedenis met zich mee en functioneerde als een monument uit het industriële verleden van de stad.

Daarnaast was het een bijzondere expositieruimte in de openbare ruimte. Het voornaamste publiek bestond uit voorbijgangers: mensen die het Kunsttorentje passeerden op weg naar hun werk, de binnenstad of het station. Het ging om bezoekers die onderweg waren en niet bewust op zoek waren naar een confrontatie met kunst.

Juist hierin lag een van de uitdagingen voor de kunstenaars die werden uitgenodigd om in het Kunsttorentje te exposeren: het kort onderbreken van de dagelijkse gedachtestroom van passanten, het bieden van een ander perspectief of het oproepen van nieuwsgierigheid naar iets onbekends of afwijkends.

Het Kunsttorentje functioneerde niet als een etalage waarin bestaand werk simpelweg kon worden opgehangen. Iedere installatie was uniek en werd speciaal voor deze specifieke ruimte ontwikkeld en gerealiseerd.

Tussen 2013 en 2025 werden de exposities in het Kunsttorentje verzorgd door Stichting Nieuwe Twentse Kunst, die verantwoordelijk was voor de programmering en begeleiding van de kunstenaars en zo bijdroeg aan de voortdurende herinterpretatie van deze historische plek.